Płyty Przyjazne Drzewom – Płyty PPD

Proces produkcyjny eko płyt przyjaznych drzewom o zaplanowanej porowatości opiera się na mieszance kruszyw, z których połowa pochodzi z recyklingu (żużel odlewniczy), a połowa z naturalnych żwirów. Do mieszanki dodaje się cement, wodę i domieszkę pozwalającą na kontrolowane napowietrzenie mieszanki i zapewniającą mrozoodporność betonu. Płyty produkujemy w dwóch typach: bez zbrojenia lub ze zbrojeniem. Do wzmacnianych zbrojeniem płyt wykorzystujemy pręty bazaltowe, które są lekkie, odporne na korozję i agresywne środowiska chemiczne. Efektem końcowym są płyty betonowe o strukturze umożliwiającej swobodny przepływ wody, odpowiednie do różnych zastosowań inżynierskich i architektonicznych.

Płyty eko znajdują szerokie zastosowanie w terenach zielonych, przy nawierzchniach wokół drzew i krzewów, ze względu na porowatą strukturę, dzięki której przekierowują wodę deszczową do systemów korzeniowych roślin, wspierając ich naturalne nawadnianie.

Mogą także być używane przy budowie chodników parkowych i ścieżek rowerowych w strefach rekreacyjnych, gdzie sprawdza się ich wysoka przesiąkliwość redukująca ryzyko krótkotrwałych podtopień i przeciążenia kanalizacji deszczowej.

Wykorzystuje się je także przy budowie parkingów i miejsc postojowych, gdzie najlepiej sprawdzają się wersje zbrojone, ponieważ dodatkowe wzmocnienie zapewnia większą wytrzymałość na obciążenia.

Nasze płyty eko przyjazne drzewom są trwałe i odporne na działanie czynników atmosferycznych. Charakteryzują się wytrzymałością na ściskanie wynosząca min. 5 MPa oraz wytrzymałością na zginanie klasy 3 U, co zapewnia stabilność w różnych warunkach eksploatacyjnych. Odporność na ścieranie klasy 4 I (< 18 000/5 000 mm²) gwarantuje trwałość nawierzchni nawet przy intensywnym użytkowaniu. To, co je wyróżnia, to wysoka przesiąkliwość, sięgającą maksymalnie 7935 dm³/m²/h, pozwalająca na skuteczne odprowadzanie wód opadowych i wspiera naturalne nawadnianie roślin. Natomiast deklarowany stopień mrozoodporności F100 sprawia, że płyty mogą być stosowane w strefach o surowym klimacie, zachowując swoje właściwości mimo cykli zamarzania i rozmrażania.

Układanie nawierzchni rozpoczyna się od odpowiedniego przygotowania terenu – przede wszystkim wyrównania i zagęszczenia gruntu. Kolejne warstwy dobiera się w zależności od rodzaju podłoża oraz przewidywanego obciążenia, dlatego ostateczny ich układ najlepiej ustalić na etapie projektu i/lub w porozumieniu z wykonawcą. Można jednak posłużyć się ogólnymi wytycznymi. Najczęściej stosuje się warstwę odsączającą z kruszywa o uziarnieniu 16/31,5 mm (lub grubszym), o grubości około 15–20 cm, podbudowę zasadniczą z kruszywa 8/16 mm, o grubości 10–15 cm oraz podsypkę przepuszczalną z drobniejszego kruszywa 2/8 mm, o grubości 3–5 cm. Po ułożeniu płyt szczeliny pomiędzy należy wypełnić bazaltem lub granitem w frakcji 1/2 mm.